Áin byggir upp lága sléttu sem áin kvíslast um. Rennslið í kvíslunum er mjög ójafnt og í flóðum skiptir áin oft um farveg. Óhólmann má þekkja frá árfarveginum út frá staðsetningu, útliti og ójöfnu rennsli árinnar.

Ástæðan fyrir því að áin setur frá sér allt setið í árósnum er sú að þar minnkar straumhraðinn snögglega. Sandur og möl sem áin flytur eftir botninum myndar oft bratta brekku. Þar fyrir utan sest fínna set. Set sem hefur náð lengur að haldast sem grugg. Þegar lausu jarðlögin sem myndast á þennan hátt ná yfirborðinu, klofnar áin og setmyndun hefst sitt hvoru megin.

Á þennan hátt greinist áin í margar kvíslar. Oft gerist það að áin myndar bugður um óshólmann. Ástæðan er m.a. sú að árvatnið tekur að sveiflast milli bakkana. Þar sem állinn sveigir fram með bakkanum er straumhraðinn mestur og myndast þar hylur en set sest til inni í beygjunni þar sem straumhraðinn er minni.

Við rannsóknir á þróun óshólmans í Nordre Øyern hafa gömul kort verið borin saman við nýjar gervihnattamyndir. Þegar ár eru virkjaðar verður rennsli þeirra jafnt en við það minnkar þróun óshólmanna mjög mikið.

Áin Nitelva rennur úr vestri inn í Nordre Øyern-svæðið. Sjá má að set hefur fyllt upp "Svellet" sem var grunnt stöðuvatn milli Lillestrøm (fyrir utan myndina) og árósa Glommu.