|
| Úrkomuskil |
|
Lágþrýstisvæði sem færist í átt að Noregsströnd myndast þar sem heitur og rakur loftmassi ættaður frá hitabeltinu mætir köldu og þurru lofti norður heimskautsins.Vindur er loft sem hreyfist frá einum stað til annars til þess að jafna út þrýsting. Þessvegna blæs vindur jafnan frá þeim svæðum sem hafa háan þrýsting að þeim sem hafa lægri þrýsting. Milli háþrýstisvæðisins sem er við 30°N og lágþrýstisvæðisins sem er við 60°N blæs nokkuð stöðugur vindur. Hann beygir til norðausturs vegna snúnings jarðar og er svæðið kallað vestanvindabeltið. Noregur er að mestu í vestanvindabeltinu en það veldur því að heitir loftmassar berast að landinu. Auk þess ber Golfstraumurinn hlýjan sjó eftir strandlengjunni. Þetta veldur því að loftslagið í Noregi er mun hlýrra en búast mætti við miðað við hnattstöðu.
|
| Tákn fyrir rigningu |
|
Úrkomuskil valda yfirleitt mikillri úrkomu á Vesturströnd Noregs. Stundum beygja þó lægðirnar yfir Suður- og Austurland Noregs. Það gerðist haustið 2000. Afleiðingin varð sú að úrkomumet varð á Suður- og Austurlandi það haustið en miklir þurrkar einkenndu Vesturströnd Noregs. Þó svo lægðirnar valdi venjulega mikillri úrkomu á Vesturströndinni lokar fjallakeðjan, sem liggur eftir Vesturlandi Noregs, á hina röku loftmassa. Suðausturlandið og Finnmörkin sleppa þannig við lægðirnar úr vestri.
Á vestanverðu Noregshafi mætist heitt loft úr suðri og kalt loft úr norðri. Heitt loft er eðlisléttara en kalt og lyftist því upp yfir kalda loftið. Mörkin milli heita og kalda loftsins mynda flöt sem kallast hitaskil. Um leið og heita loftið stígur upp meðfram skilunum, kólnar það. Þar með byrjar rakinn í loftinu að þéttast, það myndast ský og úrkoma getur fallið. Þessa tegund úrkomu mætti kalla úrkomuskil.
| 
